شعرِشاعر

اشعار مناجات با امام زمان(ع) – شب هفتم محرم – محمد جواد شیرازی

"خواب یاران" "استخوانِ در گلو" یعنی همین

غافلیم و حاصل دوری از او یعنی همین

عمرمان طی شد به فکر آرزوهای بلند

سُکر جهل آرزو در آرزو یعنی همین

یاد آقا نیستیم و غرق دنیا گشته ایم

زندگی های بدون رنگ و بو یعنی همین

واقعا بی یوسف زهرا همه آواره ایم

صبح تا شب گشتن ما کو به کو یعنی همین

مثل زهرا هرچه دارد وقف مردم می کند

" لَنْ تَنَالُوا الْبِرَّ حَتَّى تُنْفِقُوا ..." یعنی همین

تا ظهور دولتش پای ولایت مانده ایم

امنیت از فتنه های پیش رو یعنی همین

اشک روضه بر دل آلوده قیمت می دهد

  این که شد بی آبرو با آبرو یعنی همین

بعد سقا حرمت قوم بنی هاشم شکست

در حقیقت داغ اصلی عمو یعنی همین

شیر، گهواره، علی اصغر، سرِ نیزه، عطش

یک رباب و این همه راز مگو یعنی همین

محمد جواد شیرازی

*******************

اشعار مناجات با امام زمان(ع) – شب هفتم محرم – محمد جواد شیرازی

میان چاه ظلمت دلم عذاب می شوم

مریضم و دخیل نور آفتاب می شوم

خودم دلیل این همه جدایی و مصیبتم

خودم برای دیدن شما حجاب می شوم

همیشه از گناه بی شمار خویش غافلم

ولی فریب خورده ی کمی ثواب می شوم

توکلم بدون یاد تو ضعیف می شود

تو را ز یاد می برم پر اضطراب می شوم

برای تحبس الدعا شده کمی دعا کنید

اگر مرا دعا کنید، مستجاب می شوم

به گنبد علی قسم اگر به من نجف دهی

تُرابِ پای زائران بوتراب می شوم

کنار دیگران به خود چقدر فخر می کنم

برای روضه آمدن که انتخاب می شوم

چهل شبانه روز خرج حاجتم نمی کنم

دو بیت روضه خوانِ اصغر و رباب می شوم¹

بس است سینه ی مرا چقدر چنگ می زنی؟!

بس است اصغرم که از خجالت آب می شوم

عزیز تشنه ام کمی به مادرت نگاه کن

ببین چگونه از غریبی ات کباب می شوم

محمد جواد شیرازی

*******************

اشعار مناجات با امام زمان(ع) – شب هفتم محرم  

تصمیم زمین خورده اگر پا شدن است

اول قدمش جدا ز دنیا شدن است

خواری جهان، گدای مردم بودن

شاهی جهان، گدای آقا شدن است

انگشت نما اگر که باشی چه باک

زیبایی عشق چیست؟ رسوا شدن است

باید که به جز او ز همه دل بکَنی

مؤمن شدن اقتضاش تنها شدن است

چیزی که به منتظر بها می‌بخشد

دلواپس بی کسی مولا شدن است

کافی‌ست سخنوری و لفاظی ما

وقت عمل است و نوبت پا شدن است

خیر و خوشی قبر، قیامت، امروز

در قافله کرب و بلا جا شدن است

حتی روی دست هم رجز می‌خواند

شش ماهه اگر در پی آقا شدن است 

اگر شاعر این شعر را میشناسید لطفا اطلاع دهید